|
آسمان آبی تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم.
| ||
|
ده دقیقه به طلوع از خواب پریدم.... ۳:۲۰ خوابم برده بود... صدای خنده ی خواب و بیدار و رویا انگار اینبار واقعی شنیده شد... داخل همین ساختمان... گل پسر نمازش را قبل طلوع توانست بخواند منم سوره طه را... سامری ناله ای کرد... حالا می شود خوابید کمی... تا هشت صبح که باید صبحانه حاضر کنم... یا هفت و نیم... [ جمعه سی ام مرداد ۱۴۰۵ ] [ 6:10 ] [ آیه های آسمان ]
|
||
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] | ||